ถึง คุณ  คนที่เราเคยเรียกว่า   "เกียบกุ้ง"
 
 
 
กรุณาจิ้มเบาๆ
.
วันนี้ขอดับเบิ้ลอัพเลยละกัน
.
เลิกกันจริงๆแล้วนะ
.
เห็นที่คนๆนั้นเขียนถึงอยู่เหมือนกัน
.
แต่ไม่ต้องหรอกค่ะ
.
หนูสำนึกได้แล้ว
.
สำนึกได้แล้วว่าไม่มีเค้าเราก็ไม่ตาย
.
ไม่เป็นไร
.
มันเจ็บนะ
.
แต่อีกเดี๋ยวก็คงจะหายไปเอง
.
เมื่อเช้าทำอะไรโง่ๆลงไปเยอะ
.
.............ขอโทษนะคะ คุณ ................
.
ขอโทษที่ทำอะไรแบบนั้นลงไป
.
รู้ตัวแล้วแหละว่าโง่มาก
.
ตอนนี้คิดได้แล้ว
.
คิดได้เพราะ ... แม่
.
คนที่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเข้าใจเรามากขนาดนี้
.
ตกใจที่รู้ว่าจริงๆแม่รู้ทุกอย่าง
.
แม่คอยสังเกตเราตลอดเวลา
.
น้ำตาไหลนะ
.
ตอนที่แม่พูดว่า "แกไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะ แกยังมีแม่ มีป๋า มีน้อง"
.
ตอนนั้นจำได้ว่าปล่อยโฮเต็มที่
.
ยิ่งคุณเข้ามาโอบไหล่เรายิ่งร้องไห้
.
ไม่รู้ว่าจะโฮให้ใครดี    แม่...หรือคุณ
.
ตอนนี้คิดได้ละ
.
คิดได้ทุกอย่างแล้ว
.
หลังจากนั้นเราก็ไปซื้อหนังสือ
.
อ้อ...
.
ตัดผมแล้วด้วยนะ
.
ทรงในรูปโปรเลย
.
คล้ายๆแบบนี้ แต่แสกกลางนะ
l
l
l
l
l
v
>/////<

                               เครดิต   ขอบพระคุณกูเกิ้ว  - -*
โหวงไปเยอะ เบาหัวมาก
.
แต่เป็นทรงที่ทำแล้วมั่นใจสุดๆ
.
รู้แต่ทำแล้วคนมองเหลียวหลัง
.
มองจนรู้สึกว่า ทรงนี้มันดูดีรึอิชั้นตัดแล้วแปลกคะ ?
.
คนที่พาไปตัวก็ไม่ใช่ใคร
.
คุณนั่นแหละ
.
หลังจากนั้นก็ไปซื้อยาย้อมผม
.
แล้วคุณก็มาส่งเราที่บ้าน
.
บ้านหลังนี้ไง ที่เราเติบโตขึ้นมา
.
ที่มีแม่ มีป๋า มีไอ้ยิม ไอ้แยม ไอ้หยก
.
มันรอเรานะ น้องเราน่ะ
.
มันคงรู้ว่าเราเจ็บแค่ไหน
.
กอดมันไปทีนึง
.
รักมันนี่หว่า
.
ฮา
.
ขอบคุณคุณมากนะ
.
2 ปี 14 วัน เรามีความสุขมาก
.
เรารู้นะ ว่าเราทั้งคู่รักกันมากแค่ไหน
.
คุณบอกว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเรา
.
คุณรู้มั้ย ? เราก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน
.
แต่เราำทำร้ายคุณมากเกินไป
.
เรารู้ตัวดี
.
เราเลยยอมเดินออกมาไง
.
แต่...
.
เราจะได้เจอกันอีกใช่มั้ย ?
.
เรายังเป็นเพื่อนกันนี่ ? คุณบอกแบบนั้น
.
ใช่แล้ว เรายังเป็นเพื่อนกัน
.
เพื่อน ที่รักกัน แต่อยู่ด้วยกันไม่ได้
.
แต่เราจะพยายามเปลี่ยนแปลง
.
พยายามจะอยู่ให้ได้โดยที่ไม่มีคุณ
.
เราถามคุณว่า "คุณจะรอเราใช่มั้ย ?"
.
คุณบอกว่า "อื้ม แต่เค้าไม่สัญญานะ เพราะเค้าไม่รู้ว่าอนาคตมันจะเป็นยังไง
เค้าก็เป็นคนๆนึง มีกิเลสเหมือนกัน"
.
แต่ก็นั่นแหละ
.
เราก็จะรอคุณต่อไป
.
แต่ในขณะเดียวกัน
.
เราก็จะอยู่ด้วยตัวเองให้ได้
.
ขอบคุณคุณนะที่ทำให้เรารู้จักความสุข สนุก เศร้า เหงา รัก
.
ขอบคุณสำหรับทุกๆความเจ็บปวด
.
ที่ทำให้ชั้นเข้มแข็งขึ้นอีก
.
ยังจะรอคุณต่อไปนะ
.
เมื่อเรามั่นใจว่าเราดีพอ... เราจะเดินกลับไป
.
คุณต้องรอเรานะ
.
รักและคิดถึงคุณ
 
 
 
                    คนที่คุณเคยเรียกว่า  "ดุ๊ยดุ่ย" ^^

edit @ 24 Nov 2011 19:31:31 by ★•Yuiiji★★Yuki no Hana•★

Comment

Comment:

Tweet