.
เศร้ามากเนอะ
.
พยายามกลั้นน้ำตาแล้วแหละ
.
แต่ก็ยังทำไม่ได้
.
นี่เป็นครั้งสุดท้าย
.
ที่เราจะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
.
ในฐานะ   "อะไรซักอย่าง"
.
น่าหัวเราะเนอะ
.
ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรักใครได้มากขนาดนี้เหมือนกัน
.
ตั้งแต่นี้จะเปลี่ยนตัวเองใหม่
.
สาบานกับทุกคนที่เข้ามาอ่านเลย
.
อีก 3 เดือน
.
เราจะกลับมา
.
กลับมาทำให้เค้าเห็น
.
ว่าเรารักเค้า
.
ักมากแค่ไหน
และเราพร้อมที่จะเข้าใจเค้ามากแค่ไหน
.
รักกันมากๆนะ
.
แต่ทำไมถึงอยู่ด้วยกันไม่ได้ล่ะ ?
.
แปลกเนอะ
.
ทำไมพระเจ้าต้องสร้างให้เราเหมือนกันขนาดนี้ด้วย
.
กระทั่งความรุนแรง
.
เราก็ยังอารมณ์รุนแรงเหมือนกัน
.
ไม่ว่าตอนนี้
.
เราจะเป็นอะไรของกันและกัน
.
แต่เรายังรอนะ
.
รอว่าวันนึงเค้าจะมองกลับมา
.
ถึงแม้ว่าวันนั้น
.
เค้ามองกลับมาเพราะเค้าไม่เหลือใคร
.
เราก็จะรอ
.
รอต่อไป
.
จนกว่าเราไม่มีแรงจะรอ
.
จนกว่าเราจะเหนื่อยรอแล้วตายไปเอง
.
จะว่าไป
.
การตายนี่มันคงง่ายไปมั้ง
.
เหมือนหนีปัญหานั่นแหละ
.
แต่นี้ไปจะไม่หนีแล้ว
.
แต่เตรียมใจไว้นะที่รัก
.
"ทั้งชีวิตคุณต้องเป็นของชั้น  !!"
.
เมื่อไหร่ที่เรากลับมาคบกันอีก
.
วันนั้นจะเป็นวันที่โลกทั้งโลก
.
งดงาม ....
.
สำหรับเรา
.
อ่านอยู่มั้ย ?
.
ที่รัก...

Comment

Comment:

Tweet


#1 By katak on 2011-11-25 09:17